Humar og kræklingur
Gamla ákvað að halda uppá gamlar hefðir og fagna Jónsmessu. Fögnuðurinn var fólgin í að vaka nóttinna og sjá sólarlagið. Það var bjart yfir þannig þetta leit bara vel út. Þegar klukkan hafði slegið miðnætti var komin tími til að snúa sér að matseldinni : ) Hafði keipt helling af humar, eftir að hafa gert að honum og makað hann í hvítlauk voru herlegheitunum skellt á grillið og þvílíkur unaður! Það var svo rosalega kalt að gamla varð að vera í dúnúlpu við grillið.. það var sannkölluð vetrarstemning yfir þessu. Við sátum þannig inni fram eftir morgni og horfðum á litadýrðinna á himninum. Amma og Afi voru í dundur stuði og sögðu sögur alla nóttinna frá því í gamla daga. Ég hef alveg rosalega gaman af því þegar þau detta í þennan gír. Þau eru alin upp á sama stað og eru jafngömul þannig þau þekkja sömu sögurnar frá sitt hvoru sjónarhorninu.. og auðvita tala bæði á sama tíma.. Þau eru fædd 1923 og hafa þvi lifað á miklum umbyltingartímum. Iðnbyltinginn á sér stað á Íslandi þegar þau eru 16 ára. Þau muna því eftir upplifuninni að sjá og nota í fyrsta sinn framandi tækni. Þegar lýða tók að því að gamla var að nálgast að hafa vakað í sólarhring voru rafhlöðurnar hennar búnar. Amma var búin að búa um mig (ullarteppi undir!! ) þannig það mér varð amk ekki kalt þessa jónsmessunótt.
Eftir ljúfna og stuttan svefn var rás 2 komin í botn og kaffi byrjað að sjóða í eldhúsinni þannig það var ekki spurning að skríða fram úr og koma sér fyrir á “mínum” stað í eldhúsinni og njóta! Það er svo gott að sitja uppá borði við eldhúsgluggann, drekka kaffi og njóta útsynisins snemma morguns.
Uppúr hádegi var komin tími á að ná í dýrið á leikjanámskeiði. ooohh hvað það var gott að sjá hana aftur. Við fórum í sund og dunduðum okkur fram eftir degi.. aðalega að kjamsast og knúsast : ) Nýttum tíman vel því hún var að fara á ættarmót með föðurættinni eins og hún sagði sjálf. jæja svo meiri matur! Fórum ínní fjöru og týndum helling af krækling til að setja á grillið. Fannst það ekkert smá skemmtilegt. Amma klæddi mig í stigvél og húfu af sér og úlpu af afa (mátti ekki óhreinka mín föt!)
Þannig ég var eins og niðursettningur þarna í fjörunni, bæði stigvélin láku, ulpan var bara fyrir mér og húfan... já.. og mér fannst þetta æði!!

0 Comments:
Post a Comment
<< Home